مسأله 8 - اگر مشغول نافله بود و ديد جماعت برپا شده و بترسد كه به جماعت نرسد ، مستحب است قطع كند نافله را و به جماعت وارد شود . و اگر به نماز واجب مشغول بود ، مستحب است عدول كند به نماز مستحبى و به دو ركعتى تمام كند اگر جاى عدول باقى است . در شرايط امام جماعت است در امام جماعت چند شرط معتبر است : اول : ايمان . دوم : حلال‌زاده بودن . سوم : عقل . چهارم : بالغ بودن اگرچه مأموم بالغ نباشد . پنجم : مرد بودن ، اگر مأموم مرد باشد ، بلكه مطلقاً بنابر احتياط . ششم : عدالت و آن حالتى است كه انسان را از گناهان كبيره ؛ يعنى بزرگ ، و گناهان كوچك باز دارد و اما به‌جا آوردن چيزهايى كه با مردانگى و بزرگوارى سازش ندارد و خلاف مروت است به عدالت ضرر نمىرساند . مسأله 1 - جايز است كسى كه خود را عادل نمىداند امام جماعت شود در صورتى كه مأمومين او را عادل مىدانند . مسأله 2 - ثابت مىشود عدالت به شهادت دو مرد عادل و به اطمينان و وثوق ؛ چه حاصل شود از شياع يا غير آن . و كفايت مىكند در ثبوت آن ، حسن ظاهر كه با معاشرت معلوم شود و لازم نيست از آن ، ظن به عدالت حاصل شود . مسأله 3 - جايز نيست امامت كند كسى كه نشسته نماز مىخواند براى كسى كه ايستاده مىخواند ، و كسى كه قرائت را غلط مىخواند براى كسى كه صحيح مىخواند . مسأله 4 - مىتواند كسى كه نشسته نماز مىخواند امامت كند براى كسى كه نشسته نماز مىخواند . مسأله 5 - جايز است شخصى كه تيمم تكليف اوست يا جبيره تكليف اوست امامت كند ؛ چه براى مثل خودش و چه براى كسى كه وضو و غسل تكليف اوست . مسأله 6 - اگر مأموم بداند نماز امام باطل است ، نمىتواند به او اقتدا كند ؛ اگرچه